ترجمان الاشواق ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٠

قصيدهء چهل و ششم جنگ عشق

ارواح متعاليه .

تجلّى آنان در جهان مثل « همسانىها » .

مبادا فروغشان مرا فروبرد .

لطف حق كه برايم مقدر شده است .

1 - جنگ عشق در ميان امعاء و چشم فراخ است ازاين‌رو قلب براى خاطر آن نبرد در ستيز است .

2 - لبان سياه و سرخى كه اندكى به سياهى گرايش دارد دهان شيرين همچون عسل او به زعم زنبوران ، عسل سفيدى است كه توليد كرده‌اند .

3 - با ساق پرگوشت و زلفى چون شب كه بر ماه رويش افتاده است و شفقى كه در گونه‌اش نمايان شد ، و قامتى چون شاخه‌اى بر توده شنزار است .

4 - زيبا است و با زينتها آراسته شده است و ناسفته است و كسى او را لمس نكرده و ازدواج ننموده است دندانهايش از جهت درخشندگى و سردى چون تگرگ است .

5 - با جدّيت و اهتمام روى برمىگرداند هرچند با شوخى و سخره شيفتهء عشق است و مرگ ميان آن دو يعنى جديت و شوخى قرار دارد .

6 - هيچ‌گاه ، شب تاريك نگشت مگر نفس بامدادين بدنبال آن درآمد و اين رسم ديرينى است از گذشته‌ها .