ترجمان الاشواق ( فارسى ) — الصفحة ١٦٤

3 - ماه‌هاى نو :

و در جانم فروزان است .

10 - از آنچه روى داد و از ترس فراق ، اشكهاى ديدگانم خشك شد .

11 - آنگاه كه وقت سفر و فراق فرارسد چشمى گريان نخواهى ديد .

12 - پس به وادى تپه شنزار كه خيمه‌گاه آنان و قتلگاه من است كوچ كن .

13 - در آنجا كسانى در كنار آبهاى اجرع هستند كه من دوست دارم .

14 - آنان را ندا كن ، چه كسى جوانى را كمك خواهد كرد كه از آتش هجران مىسوزد و از معشوق خود دور گشته است .

15 - غمهايش او را به يك سردرگمى در آخرين باقيماندهء ويرانه كشانده است .

16 - اى ماه شب از او چيزى بگير و رها كن .

17 - و از پشت روبند ، دزدانه به او نگاهى كن .

18 - زيرا وى در درك زيبايى دهشت‌آور ، خيلى ضعيف و ناتوان است .

19 - يا او را با اميدها و آرزوها تسلّى ده ، شايد دوباره زنده گردد يا حقيقت را درك نمايد .

20 - زيرا وى ما بين نقا و لعلع مرده است .

21 - و من از يأس و نوميدى و رنج مرده‌ام بدان‌گونه كه در جايم ميخ‌خوب شده‌ام .

22 - هنگامى كه باد صبا پندارهاى فريبنده را آورد از حقيقت سخنى نگفت .

23 - گاهى باد صبا دروغ مىگويد چيزى را كه نشنيده به تو مىگويد .

ميان تپه‌سفيد كه ديدار حق است و جاى عشق شيفته كه انواع مختلف شناخت در آن وجود دارد و به مقامات تجريد وابسته است .

عالم تركيب و بهم پيوستن عناصر مادى و نمودى .