تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٠٦
« ذكر اشراف وجوه اشعريان در ايّام اسلام ، پس از ذكر مالك « 1 » بن عامر و فرزندان او ، بعد از ذكر مهاجران »
شعر
ألا انتسأت بالودّ عنك و ادبرت * معالنة بالهجر امّ سريع « 1 »
و در آن قصيده در مدح سآئب بن مالك اين بيت گفته است :
شعر
و من اشعر « 2 » جاء الرّئيس بن مالك * يقود جموعا عبّيت بجموع » .
و سليمان بن [ أبى ] راشد ، از حميد بن مسلم روايت كند ، كه او كفت ، كه « 3 » :
« جون اهل كوفه بيعت « 4 » كردند بر مختار ، سآئب بن مالك در ميان لشكر مختار ، طلب كشندكان حسين [ بن ] على عليهما السّلم كرد ، تا از وجوه و اشراف ايشان محمّد بن عمر بن سعد بن أبى وقّاص و غير او را بكرفت ، و مختار ايشان را بكشت .
و حميد [ بن مسلم ] ميكويد ، كه : من بكريختم ، و درين باب اين بيت مىكفتم :
شعر
الم ترنى على دهش * نجوت و لم أكد انجو
اين بيت كه نخستين بيت از قصيدهاى هيجده بيتى است ، كه طبرى در « تاريخ طبرى : حوادث سال 66 ه » آن را آورده ، و مىگويد اين قصيدهء را عبد اللّه بن همّام در مدح مختار و يارانش سرود . ( 1 ) . اين بيت به خطا در تاريخ قم اين گونه آمده است : الابسات بالود عنك و ادبرت * معاينة بالهجر ام سريع ( 2 ) . در « تاريخ طبرى : حوادث سال 66 ه » اين بيت شعر كه ششمين بيت از قصيده سابق الذكر است آمده ، و در تاريخ قم اين گونه ضبط شده : و من مذحج جاء الرئيس ابن مالك * يقود جميعا عبئت بجموع ( 3 ) . تاريخ طبرى : حوادث سال 66 ه : ج 6 / 627 و 628 . ( 4 ) . در نسخهء اصل : شغب ، و در نسخة ( 2 ) : بيعت .