تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٧

فصل دوم از باب چهارم « در سبب نقل [ و ] رحلت « 1 » كردن آن كروه عرب از كوفه . و در سبب كشتن حجّاج [ بن ] يوسف ، محمّد بن سائب بن مالك أشعرى را . »

أبو بكر ، و عمران ، و آدم ، و عمر ، و حمّاد بن أبى بكر « 1 » ، فرزندان و فرزندزادكان عبد اللّه ، و از فرزندان احوص و غير ايشان بودند .

جون نامه بذيشان رسيد ، مجموع بذين جانب آمدند ، و هر يكى را ناحيتى بدادند :

بابى بكر : رستاق فراهان .

و بپسرش حمّاد بن أبى بكر : رستاق ساوه ، با ضيعتهآئى كه به خود بعد از آن بخريد .

و بعمران : رستاق طبرش و غيره .

و به آدم : رستاق قاسان و غيره .

و بعمر : رستاق دور آخر .

و همچنين فرزندان احوص « 2 » ، مثل اين فرا كرفتند .

بعد از آن سلمهء بن سلمهء همدانى « 3 » - عامل رشيد بجبل ، و بروايتى ديكر : رئيس همدان - معلوم كرد فرود آمدن ايشان بذين ناحيت ، و بيشترين ضيعتها ، و ساوه ، و وزواه ، و طبرش ، و جهرود ، و كوزدر از آن او بودند ؛ مجموع را بذيشان فروخت .

بعد از آن اين طائفه عرب غلو « 4 » كردند ، [ و ] « 5 » بر بعضى از ضيعتهآىء همدان و رى و اصفاهان ، با هر دو ثيمره « 6 » ، تا غايتى كه قم بسبب كثرة ضيعتها همجو شهرها كشت » .

( 1 ) . چهار نفر اول فرزندان عبد اللّه بن سعد بن مالك بن عامر اشعرى هستند ، و حمّاد فرزندزاده عبد اللّه است . ( 2 ) . در اصل : أخوص . ( 3 ) . در فصل ( ششم از باب اول ) اين تحقيق ، به تفصيل دربارهء سلمهء همدانى ، و خاندان او سخن رفت . ( 4 ) . در تمامى نسخه‌ها ضبط اين كلمه ( غلو ) آمده است كه احتمالا به معناى زياده‌روى در بدست آوردن ديه و زمين و ضيعه ( و به اصطلاح امروزى زمين‌خوارى ) مىباشد ، و نيز احتمال دارد تصحيف كلمه ( غلبه ) بوده باشد . ( 5 ) . افزوده از نسخهء چاپى . ( 6 ) . در اصل : ثيمره ضبط شده است ، كه صحيح آن تيمره است ، چنان كه پيشتر گذشت .