تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٢٤

فصل دوم از باب چهارم « در سبب نقل [ و ] رحلت « 1 » كردن آن كروه عرب از كوفه . و در سبب كشتن حجّاج [ بن ] يوسف ، محمّد بن سائب بن مالك أشعرى را . »

بعضى بر دست عرب مسلمان شدند ، و بعضى پناه بذيشان آوردند ، و ديكران در شهرها متفرّق و پراكنده شدند . و ناحيت از دشمنان عبد اللّه و احوص خالى كشت ، و اين ناحيت بر ايشان مسلّم « 1 » شد .

پس اميران عرب مردم « 2 » را دلخوشى دادند ، و بخير و نيكى دربارهء ايشان وعدها دادند .

پس مقيم شدند ، و استقامت يافتند ، و از سر طمأنينت و أمن ساكن شدند .

و جون احوص واقف شد بر آنك براذرش نعيم ، صاحب سرفت را رها كرده است ؛ او سوكند خورد كه من البتّه او را بكشم ، و آنج او از سرفتى ستده است بستانم .

عبد اللّه نعيم را كفت كه چند روزى خود را از احوص پنهان و پوشيده دار .

پس نعيم برى رفت ، تا آنكاه كه براذرش ازو خوشنود شد ، پس نعيم بازكرديد .

راوى كويد ، كه :

چون عبد اللّه و احوص مقيم شدند ، نامه نوشتند بپسران عمّ خود سائب بن مالك « 3 » و ايشانرا از دولت و تمكّن ، و منزل و مقام خود آكاه كردند ، و ايشانرا بجانب خود دعوت كردند .

پس مجموع بجانب عبد اللّه و احوص عزيمت نمودند ، و متوجه شدند ، جنانج من در اخبار ايشان ياد كرده‌ام .

* * *

( 1 ) . تسليم شدن . ( 2 ) . مقصود ايرانيان باقيمانده در شهر را . ( 3 ) . در نسخهء اصل : ملك .