تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٢٣

فصل دوم از باب چهارم « در سبب نقل [ و ] رحلت « 1 » كردن آن كروه عرب از كوفه . و در سبب كشتن حجّاج [ بن ] يوسف ، محمّد بن سائب بن مالك أشعرى را . »

سياهى را ديد كه پيش از آن نديده بود . غلام را كفت كه : اينچه سياهى است ؟

غلام نظر كرد ، و كفت : اى مولانا ، اين سرهآىء مردمان‌اند !

عبد اللّه صيحهء « 1 » زد ، و كلمهء چند استرجاع « 2 » بر زبان راند ، و كفت :

اين از عمل و فعل براذرم احوص جاهل است ، كه هميشه مرتكب كارهآىء بزرك مىشود ، تا اكنون ارواح ما را در معرض تلف خواهد انداخت . و فريادكنان بسرآىء احوص درآمد ، و كفت :

كجآئى اى ظالم ، اين چيست كه تو كردى ؟

احوص به پيش او برآمد ، و كفت :

اين صورت « 3 » بسبب بغى كردن ايشانست بر ما ، ايشان به ابتدا « 4 » بر ما ستم كردند ، و عهدى كه ميان ما و ايشان بود بشكستند ، پس حقّ سبحانه و تعالى ما را بر ايشان فرصت داد ، و نصرت نمود .

عبد اللّه كفت ، كه : زود باشد كه اصحاب ايشان ، و اهل اين ديها ، چون در بامداد آيند ، و اين خبر بذيشان رسد ، كرد ما درآيند ، و بر ما غلبه كنند ، ما چه خواهيم كردن ، و چه خواهيم كفتن ؟

احوص كفت : تو به مسجد رو ، و مرا با ايشان كذار . چون تو بامداد آئى ، هيچ يكى را ازيشان نبينى .

پس بفرمود تا مجموع آن سرها را در چاهى انداختند .

چون مردم آن ناحيت در بامداد آمدند ، و بتسامع « 5 » آنج در شب رفته بود معلوم كردند ؛

( 1 ) . صيحه : فرياد . ( 2 ) . خواندن آية شريفة : ( إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ) را استرجاع گويند . ( 3 ) . صورت : اين پيش‌آمد . ( 4 ) . ابتداء : نخست . ( 5 ) . شنيدن .