تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٣

باب چهارم « در ذكر آمدن عرب آل مالك « 1 » بن عامر الأشعرى « 2 » بقم و آبه .

و نيكبختى و سعادت دو جهانى « 1 » ايشانرا روزى شد . و دعوت رسول خذاى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دريافتند ، اوّل جدّ ايشان مالك بن عامر ، و پس فرزند و اعقاب او ، و عدد ايشان بسيار و زياده كشت ، و توالد و تناسل كردند ، تا غايت « 2 » كه عدد فرزندان و اعقاب يكى ازيشان بقم درين مدّت - چنانج نامهآىء ايشان در كتاب انساب ايشان مثبتست « 3 » - زياده بر ششهزار رسيد ، جز از آنها كه نام ايشان از نوشتن افتاده است ؛ بسبب غيبت و انتقال و رحلت « 4 » كردن ، و غير آن .

و عدد فرزندان از صلب « 5 » سه كس ، صد و بيست [ و پنج ] « 6 » نفر بوده است ، و آن سه كس :

[ 1 ] عبد اللّه بن سعد است : و او را چهل و دو فرزند بوده است .

[ 2 ] و حمزهء بن اليسع : و او را چهل و دو فرزند بوده است .

[ 3 ] و عامر بن عمران : و او را چهل و يك فرزند بوده است .

و عدد فرزندان شش كس ازيشان ، بسهزار و شصّد « 7 » وجود برسيده‌اند ، از آن جمله :

از نسل أبو بكر ، و اليسع ، و عمران ، و آدم ، اولاد عبد اللّه بن سعد : دو هزار و چهارصد وجود بوده‌اند .

و از فرزندان براذرش - أحوص [ بن ] سعد - از دو وجود مالك « 8 » بن « 9 » أحوص ، و أحوص

( 1 ) . مقصود از آن دو جهان ، دنيا و آخرت است . ( 2 ) . تا غايت : تا آنجا كه . ( 3 ) . يعنى ثبت و نوشته شده است . ( 4 ) . رحلت‌كردن : كوچيدن و جابجاشدن . ( 5 ) . صلب : كمر جاندارى را گويند كه داراى ستون فقرات بوده باشد ، و مقصود از صلب آدمى پشت و كمر است كه فرزندان را به دو نسبت مىدهند . ( 6 ) . در تمامى نسخه‌ها صد و بيست ضبط شده است ، و افزودن كلمه ( و پنج ) به اقتضاى شمارش صحيح تعداد فرزندان اين سه كس مىباشد . ( 7 ) . در نسخهء اصل : شصّد ضبط شده است ، و در نسخهء چاپى و برخى ديگر از نسخه‌ها : ششصد . ( 8 ) . در نسخهء اصل : ملك . ( 9 ) . در نسخهء اصل : ابن .