تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٦١٢

[ سادات عريضي ]

أبو على احمد ، در وجود آمدند .

پس أبو الفضل حسين بن علىّ جوانى عاقل بود و پارسا . و ازو :

أبو الحسن علىّ ، و أبو العبّاس احمد ، و دو دختر در وجود آمدند ، و نقابت سادات آبه بذو مفوّض بوده است .

و براذرش أبو الحسن عيسى بن علىّ ، مردى پارسا بوده است ، و بزن نرسيده است ، تا غايت كه او را فرزند نبوده است .

و محمد و حمزه و أحمد ، بجانب بغداد و فارس رفتند ، و آنجا وطن كردند ، و اولاد و اعقاب ايشان آنجااند .

و از أبو الفضل « 1 » روايتست كه او كفت ، كه :

« جدّش حسين بن عيسى ، در صحبت أبى على بن الرضا « 2 » بقم آمد ، و بر شتران حسين بن ايّوب ساربان نشسته بودند .

و براذرش أبو الحسن كويد كه : او پيشتر آمد » .

و از اين هر دو براذر روايتست ، كه ايشان كفتند ، كه :

عريض ديهء است از ديهآىء مدينه ، بيك فرسخىء آن . و اين ديهء ملك باقر عليه السّلم بوده است ، و صادق عليه السّلم اين ديه را وصيّت كرد در حقّ پسرش على ، و او در وقت وفات صادق دو ساله بوده است ، و چون بزرك شد بذان ديه آمد و ساكن كشت . و فرزندان او را عريضيّه بذين سبب ميخوانند .

( أبو الحسن ) آمده . ( 1 ) . يعنى أبو الفضل حسين بن على بن حسن بن عيسى بن محمد بن على بن جعفر عريضى . ( 2 ) . مراد از أبى على ابن الرضا ، محمّد أعرج ابن احمد بن موسى مبرقع است ، كه جدّ سادات رضويّة مىباشد .