تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٩٢
« سادات حسينيه »
و أبو عبد اللّه هميشه بقم رئيس و ارباب بوده است ، و در روز پنج شنبه ، روز دى « 1 » مهرماه ، منتصف « 2 » ماه صفر ، سنهء ثمان و خمسين و ثلثمائه « 3 » هجريّه ، او را وفات رسيده است . و مدّت عمر او چهل و شش سال بوده است . و در مشهد محمّد بن موسى مدفونست ، و بوفات او مردم قم را مصيبتى تمام بوده است .
و ازو چهار پسر : أبو علىّ محمد ، و أبو الحسن « 4 » موسى ، و أبو القاسم على ، و أبو محمّد الحسن ، و چهار دختر بازمانده‌اند .
و پسران او بعد از وفات پذر ، قصد حضرت ركن الدّوله « 5 » كردند به شهر رى ، ركن الدّوله ايشانرا تسلّى داد ، و بفرمود كه جانب ايشان رعايت نمايد ، و خراج بر املاك ايشان ننهد .
پس از آن بازكرديدند ، و بقم باز آمدند .
بعد از آن امّ سلمه بنت محمّد بن احمد وفات يافت ، و او را در مشهد محمّد بن موسى دفن كردند ، و امّ كلثوم خواهرش تركهء او برداشت . و از فرزندان محمّد بن احمد به غير از امّ كلثوم نمانده بود ، و پسر براذرش - أبو علىّ ، محمّد بن احمد - املاك امّ سلمه به امّ كلثوم داد ، و آن املاك و اموال كه بقسط « 6 » بأبو على رسيده بود ، بتبذير و اسراف تلف كرد ، و
( 1 ) . بر طبق تقويم ايران باستان ( زرتشتى - اوستايى ) ، روز نخست از هر يك از ماه‌هاى دوازده گانه پارسى را روز دى مىگفته‌اند ، نگاه كنيد به : ( گاه‌شمارى و جشنهاى ايران باستان : ص 126 و 555 ) ، از اين رو أبو عبد اللّه احمد بن محمد ، در روز اول مهر ماه ، برابر با نيمه ماه صفر قمرى در سال 358 هجرى درگذشته است . ( 2 ) . نيمه . ( 3 ) . سال 358 هجرى . ( 4 ) . ضبط كنيه در اينجا ابو الحسين است ، ولى بعد از اين مكررا در اصل از او با كنيه أبو الحسن ياد مىكند . آية اللّه شبيرى در حاشية نسخه چاپى مىفرمايد : ( در تهذيب الانساب : ص 149 ، و الشجرة المباركة ص 81 از وى به أبو الحسن تعبير شده است ) . ( 5 ) . ركن الدوله ، أبو على ، حسن بن بويه ديلمى . ( 6 ) . احتمالا به معناى : اموالى كه به حقّ به دو رسيده بود .