تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٨

« ذكر امام أبى عبد اللّه ، جعفر بن محمّد الصّادق ، و ولادت او ، و عدد اولاد و أعقاب او ، و مدّت حيوة و وقت وفات او ، و مدّت امامت ، و ذكر تربت او »

و در شجره ، به غير ازينها :

از پسران : عباس لا عقب له « 1 » .

و از دختران : امّ كلثوم ، و بريهه ، و كريمه ، و اسما ، و فاطمه صغرى ذكر كرده‌اند .

و از فرزندان امام جعفر صادق ، اسمعيل و موسى و اسحق و على را عقب بوده است ، و بس .

* * *

- كان على بن جعفر رضى اللّه عنه راوية للحديث ، سديد الطريق ، شديد الورع ، كثير الفضل ، و لزم أخيه موسى عليه السلام ، و روى عنه شيئا كثيرا ) . درباره مقام علمى و فضل و دانش و ديانت و تقوى او سخن بسيار است ، از او مجموعه روايتى به نام ( مسائل على بن جعفر عليهما السلام ) بجاى مانده كه از اهميت بسزايى برخوردار است . وى در سال 210 هجرى در گذشت ، قبر او در مسجدى كه سالها در آن تدريس مىكرد ، در روستاى عريض ( در 8 كيلومترى مشرق مدينه كه امروزه بخشى از شهر مدينه شده است ) قرار داشت و زيارتگاه شيعيان بود ، ليكن وهابيان در سال 1423 هجرى مسجد و بقعه را منهدم نمودند ، و جنازه او كه سالم در گور قرار داشت را به قبرستان بقيع منتقل كردند ، و در مشرق بقعه امامان معصوم عليهم السلام دفن نمودند . در قبرستان درب بهشت يا درب كاشان قم ، بقعه‌اى است مشهور به بقعه على بن جعفر ، كه به احتمال قوى از آن فرزند يا نواده او مىباشد ، گر چه برخى از شرح حال نگاران آن را مدفن خود على بن جعفر عريضى دانسته‌اند . ( 1 ) . يعنى او فرزندى نياورد .