تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٧

« ذكر وجوه صدقات ، از غلّات و غير آن »

پس ربعى از آن قرابت رسول ، و ربعى از آن يتامى ، و ربعى از آن مساكين ، و ربعى از آن ابن السّبيل باشد .

و قومى ديكر كويند ، كه : سهم خذا ، و سهم رسول خذا يكى است ، و رسول خذاى بعضى از مال خمس بهر كس كه مصلحت ديدى ببخشيدى ، و باقى بيتامى و مساكين و ابن السبيل ، كه حق تعالى نامزد كرده است بدادى ، و در آنج صلاح مسلمانان در آن بودى .

و قسمت او عدلست ، و آنج فرموده است عين حقّ و صوابست .

و بعد از وفات رسول ، در سهم او ، و سهم ذى القربى خلاف كرده‌اند :

بعضى كفته‌اند ، كه : سهم ذى القربى از آن قرابت رسول عليه السّلم است .

بعضى ديكر كفتند ، كه : از آن قرابت خليفه است ، و سهم پيغامبر عليه السّلم پس از او از آن خليفه است .

پس اتفاق كردند ، و رآىء ايشان يكى شد ، كه اين هر دو سهم در خيل « 1 » و عدّه « 2 » ، و ساز لشكر در راه خذا ، و مصلحت مسلمانان صرف كنند .

و در ايّام أبو بكر و پس از او ، اين دو سهم در خيل و مصلحت مسلمانان خرج مىكردند ، و صرف مىنمودند .

و اما مال صدقات : كه آن زكات است ، مستحقّان آن هشت صنف‌اند ، كه حقّ سبحانه و تعالى در قرآن مجيد ياد كرده است ، آنجا كه ميفرمايد : إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقابِ وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ « 3 » .

( 1 ) . خيل : اسب . ( 2 ) . عدّة : ساز و برگ لشكر . ( 3 ) . سوره توبه : آيه 60 .