تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٤

فصل سؤم از باب دوم « در ذكر خراج قم ، كه اعتماد در آن بر مسآحتهاى واقعه بقم كرده‌اند ، جنانجه دستور جمل القرى « 1 » بقم بذان ناطق است ، بر اختلاف روايات »

دينار بود .

باقى بعد ازين عقد وظيفه ، سنهء اثنتى و ثمانين و مائتين « 1 » بعد الوضع « 2 » منعقد شده و مستقرّ گشته :

زر سرخ طلا : صد و شصت و نه هزار ، و هشتصد و سه دينار ،

ازين مال آنج استخراج كرده شده است ، و اصل كشته : صد و شصت و چهار هزار ، و بيست و نه دينار است .

از آنجملهء احمد بن محمّد فيروز كويد ، كه :

پيشتر ازو عمّال استخراج كرده‌اند ، نود و يكهزار و شصّد و هشتاد و پنج دينار ، و او با پنجاه هزار و هشتصد و بيست و پنج دينار زياده بر آن استخراج كرده .

و عباس بن محمّد دو هزار و هشتصد و هفتاد و هشت دينار .

و محمّد أبى مريم ، صد و پنجاه و پنج دينار .

و بشر بن فرج ، از مال صلح ، در شهور سنتى أربع و خمس و ثمانين و مائتين « 3 » - جنانج من در روزنامجات يافتم - استخراج كرد ، و زياده كردانيد ، تا آن دستور شد چهارده هزار و چهارصد و هشتاد و شش دينار .

باقى : پنجهزار و هفتصد و چهار دينار كه مستخرج نشده .

مبلغ مال وظيفهء خراج بكورهء قم ، سنه ثلث و ثلثين و مائتين « 4 » :

كه جماعت عباس بن محمّد بذو رفع « 5 » كردند ، و بذو باز نمودند ، و بشر بن فرج بر آن

( 1 ) . سال 282 هجرى . ( 2 ) . در اصل : الموضع . ( 3 ) . سال 284 و 285 هجرى . ( 4 ) . سال 233 هجرى . ( 5 ) . يعنى كاركزاران عباس بن محمد ، كه خراج را محاسبه نموده و به دو عرضه كردند .