تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣١
فصل سؤم از باب دوم « در ذكر خراج قم ، كه اعتماد در آن بر مسآحتهاى واقعه بقم كردهاند ، جنانجه دستور جمل القرى « 1 » بقم بذان ناطق است ، بر اختلاف روايات »
منقول ، با ايغارين و ماه البصره ، و خراج ضياع فراتيّه :
زر سرخ طلا : دو هزار و نهصد و هفت دينار و جهار دانك ، و ستسو دينارى .
مال منقول با ايغارين از خراج قريه خورزنه ، و از چهار دانك قريهء ايرقان :
سيصد و هشت دينار ، و دو دانك نيم دينارى .
مال منقول با ماه بصره ، از خراج قريهء حرلوا : هزار و ششصد و شصت و چهار دينار و نيم ، و نيمدانك دينارى .
خورزنه : صد و پنجاه و شش دينار .
ايرقان : صد و پنجاه و دو دينار ، و دو دانكنيم دينارى .
خراج ضياع فراتيّه : نهصد و سى و هفت دينار .
باقى بعد ازين از مال قم - با مال كفايت در آن - از زر سرخ طلا : صد و هفتاد و هفت هزار ، و هشتصد و بيست و هفت دينار » .
* * * و من بعد از اين ذكر ، يافتم كه جملهء مال كورهء قم ، كه بمساحت ارتفاع آن كردهاند ، و مقرّر كردانيده - به غير ازين كه ياد كرده شد - : دو هزار هزار و هفتصد و هفتاد و سه هزار ، و پانصد و سيزده درهم بوده است .
و مساحت محمّد بن على بن سهل ، و محمّد بن بحر « 1 » ، با بقاياى سالهآى كذشته زياده برين است .
* * * و من نسخهء ديكر يافتم ، به مهر احمّد بن محمّد « 2 » - عامل قم - ناطق به مبلغ مال
( 1 ) . اين دو تن از عاملانى بودند كه به قم گسيل شدند ، و زمينهاى كشاورزى قم را مساحت كردند . ( 2 ) . احمد بن محمد فيروزان ، عامل قم در سال 282 هجرى .