تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦١

فصل هشتم از باب اول « در ذكر أخبارى كه در فضيلت قم و نواحى ، و ساكنان آن آمده است ، و ذكر آفاتى كه بدين ناحيت رسيده‌اند »

اعتقاد ايشان .

بعد از آن امام جعفر صادق ، عليه و على آبائه السّلم و التّحية و الإكرام ، فرمود كه : اى مرد از براى تو زياده برين فضيلتى ياد كنم دربارهء اهل قم ؟

مرد كفت : بلى يابن رسول اللّه .

امام فرمود كه : حديث كرد مرا پذرم محمد باقر ، و او از پذرش امام زين العابدين ، و او از جدّش صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين ، كه او فرمود كه :

« در آن شب كه مرا ازين كلبهء غبرا « 1 » بر آن كنبد خضرا « 2 » آوردند ، نظر صائب من بر بقعهء افتاد به زمين جبل ، بغايت سبز و خرّم ، و زمين آن از زعفران نيكوتر ، و بوى او از مشك خوشتر ، پس درين ميان ناكاه بذان موضع پيرى را ديدم به زانو درآمده ، و تكيه بر سر هر دو زانوىء خود كرده ، و برنسى « 3 » بر سر نهاده - يعنى كلاهى بارانى - .

پس جبرئيل عليه السّلم را كفتم : حبيبى « 4 » اين چه بقعه است ، و مأوى و منزل كذام قوم است ؟

جبرئيل عليه السّلم فرمود : يا رسول اللّه ، اين بقعه را قم كويند ، و درين بقعه شيعهء وصىّ تو ، و پسر عمّ تو علىّ بن أبى طالب عليه السّلم باشند .

پس گفتم : اى جبرئيل اين پير كه در اينجاى به زانو درآمده است جه كسى است ؟

كفت : اين ابليس عليه اللّعنه است .

كفتم : از ايشان جه ميخواهد ؟

كفت : ميخواهد كه اين طايفه را از وصّى تو امير المؤمنين على عليه السّلم بركرداند ،

( 1 ) . غبرا : خاكى ، و كلبه غبرا كنايه از دنياى زمين است . ( 2 ) . گنبد خضرا اشاره به آسمان است ، و كنايه از واقعه معراج است . ( 3 ) . برنس : كلاهى پشمين كه معمولا راهبان مسيحى بر سر مىگذارند ، و از پشت سر به جامه بلند آنها وصل است ، و قسمت فوقانى آن در بالاى سر مخروطى شكل و نوك تيز است . ( 4 ) . حبيب : دلداده ، محبوب .