تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٨

فصل پنجم از باب اول « در ذكر كاريزها « 1 » ، و جوئها ، و رودخانها ، و آسياها كه بقم بوده‌اند ، و ذكر مقاسمت « 2 » آبهآىء آن ، و عدد مستقهآىء « 3 » آن »

[ 8 ] كاريز اسحاق « 1 » بن سعد ، و علىّ بن آدم .

[ 9 ] كاريز مرزبان بن عمران بن عبد اللّه بن سعد .

[ 10 ] كاريز محمّد بن عيسى بن عبد اللّه بن سعد ، و سعد بن سعد بن عبد اللّه .

[ 11 ] كاريز موسىء بن يعقوب بن عبد اللّه بن سعد .

[ 12 ] كاريز آدم و محمّد ، ابني علىّ بن آدم الاوّل « 2 » .

[ 13 ] كاريز آدم و محمّد ، ابني علىّ بن آدم الثّانى .

[ 14 ] كاريز سعد و محمّد ، ابني عامر بن سعد بن مالك [ بن ] أحوص .

[ 15 ] كاريز موسىء بن آدم .

[ 16 ] كاريز اسماعيل بن عيسى بن عبد اللّه ، و اسماعيل بن سعد .

[ 17 ] كاريز أبى غالب .

[ 18 ] كاريز عطاء بن مزيد ، من مواليهم « 3 » ،

[ 19 ] كاريز نعيم بن سعد بن مالك الكبير ،

[ 20 ] كاريز سعد بن زياد بن مالك الكبير ،

بعضى از اهل قم روايت كرده‌اند كه :

( 1 ) . در اصل « اسحق » كه بنابر رسم الخط عربى كهن « اسحق » نوشته مىشود ولى « اسحاق » تلفظ مىشود . ( 2 ) . در ميان اشعريان قم دو تن به نامهاى علىّ بن آدم بودند و هر دو فرزندانى به نامهاى آدم و محمّد داشتند ، از اين رو براى تفاوت ميان آنها به علىّ بن آدم نخستين پسوند الأوّل و به دومى پسوند الثانى افزودند . ( 3 ) . از موالى اشعريان ، يعنى عطاء بن مزيد گر چه از تيره اشعريان قم نبود ، ولى به رسم آن روزگار با آنان همپيمان شده ، از اين رو از موالى آنان بشمار مىرود .