خلاصة التجارب ( طبع جديد ) — الصفحة ١٩٨

شانزدهم از حال حلق و حنجره و مجارى طعام و آب .

و در خفتن بسيار به روى اندر افتادن بد بود و از آفت و الم احشا خبر دهد .

و هرگاه بيمار هيچ نتواند كه بر پهلو خسبد و به پشت باز مىافتد نشان ضعيفى اعصاب و عضلات بود و يا بسيارى خلط فاسد اندر احشا و چون نتواند كه هيچ بر طريق معتاد خواب كند بد باشد .

چهاردهم از احوال پوست .

چهاردهم از احوال پوست .

خشك شدن پوست بر اندام چنان‌كه اگر به انگشت بگيرند و بكشند و بگذارند زود به جاى باز نرود بد بود .

و برخواستن بخار گرم از پوست و به آن دم سرد زدن نشان وقت مرگ بود و از سرد شدن دل خبر دهد .

و يافتن سرما اندر روز بحران و خشكى اندر پوست چنانچه اندر اعياء قشقى بىآنكه علامات حدوث رعاف باشد يا علامات سهل ، نشان قرب موت بود .

پانزدهم از اختلافات دم زدن .

پانزدهم از اختلافات دم زدن .

نفس منقطع كه حركت انبساط به دو دفعه تمام كند و به دم زدن گويندگان ماند بد بود و از آفات عضلات سينه خبر دهد .

و نفس زدن عظيم و متفاوت سخت بد باشد و از فرو مردن حرارت غريزى و يا اختلاط عقل خبر دهد .

و دم زدن سريع و متواتر نشان غلبه حرارت بود و همچنين نتواتر و عظيم و سرد نشان فرومردن حرارت دل بود و سخت بد باشد .

و برافراشته شدن سينه به طرف كتف در دم زدن بد بود .

و اندر تب‌هاى حاره بلند برآمدن شكم و دم زدن متواتر و ضعيف و اندر ميان آن بادهاى سرد بركشيدن نشان قرب موت بود .

و برافراشته شدن سينه به جملگى سخت بد بود .

و دم زدن كند نشان خلط عفن بود اندر اندام‌هاى دم زدن .

و در حرارت‌ها تنفس آهسته بىتنفخ و بىتواتر نشان ضعف قوت بود و بيم سقوط باشد .

و هرگاه اندر دم زدن جز حجاب و نيمه فروسينه نجنبد و به طبيعى ماند نيكو نباشد .

و كم برآمدن حجاب در تنفس با سرعت نفس و حرارت سخت بد بود و در قرب موت چنين شود و گويند عوام كه نفس او به بالا افتاده است و طمع قطع كنند به حسب تجربه .

و تنگى و دشوارى نفس با حرارت بسيار بد باشد .

و سبب اكثر اين اختلافات از پيش معلوم شد .

شانزدهم از حال حلق و حنجره و مجارى طعام و آب .

شانزدهم از حال حلق و حنجره و مجارى طعام و آب .

كوژ شدن گردن و چيزى به مجراى طعام فروناشدن بد باشد و از تشنج خشك خبر دهد .

و هرگاه كه بيمار آب فرونتواند برد و چون كوشش كند به راه بينى برون آيد نيك نباشد .

و بسيار بود كه سبب فرونرفتن چيز به مجراى طعام و آب ، ريشى يا آماسى بود در حلق و حنجره و ازاله آن ممكن باشد .

و پديد آمدن خناق در غير روز بحران بد بود و مع ذلك اگر كفك بر دهان نياورد امكان خلاص باشد و ظهور كفك البته مهلك بود .