نوشتارهاى فقهى (فارسى) — الصفحة ٩٩

گناه يعنى چه ؟

42 . استهزا و مسخرهء مؤمن .

43 . اسم و نام زشت و قبيح بر مؤمن نهادن .

44 . ايذا و اذيّت مؤمن بدون مجوّز شرعى .

45 . لعن مؤمن ، زنده يا مرده بنابر احتياط .

46 . احصا و يادداشت زلّات و خطاها و گناهان مؤمن به قصد شماتت و فضيحت او .

47 . شماتت مؤمن به جهت مصيبت يا وجود عيب و نقص و مرض و غيره .

48 . نگاه كردن به داخل خانه و مسكن مؤمن از بالا و يا سوارخ در و ديوار بدون رضايت وى .

49 . غيبت مؤمن .

50 . نَميمه و سخن‌چينى .

51 . اشتغال به لهو و لعب .

52 . استخفاف به حج .

53 . ترك نماز .

54 . منع زكات .

55 . مُحارب شدن .

56 . از رحمت حق مأيوس شدن .

57 . از مكر و غضب خداوند خاطر جمع شدن .

58 . ترك نمودن هر واجبى از واجبات الهى .

59 . سوء ظن به خدا ، كه مثلًا بگويد : خدا در تقسيم اولاد و يا در تقسيم مال ، با من مراعات عدالت نكرده ؛ و يا پاداش خير ، به من كمتر داده ؛ و يا مرا بيشتر كيفر داده و مصيبت‌ها را به من ، بيشتر متوجّه كرده [ است ] .

60 . سوء ظنّ به مؤمن و ترتيب اثر بر طبق ظنّ بد .

61 . خراب نمودن ساختمان مسجد و يا تعطيل كردن آن و منع واردين .

62 . اشاعهء فحشا در ميان مسلمين و يا مطلق انسان‌ها .