نوشتارهاى فقهى (فارسى) — الصفحة ٢٤٢

[ بخش سوّم ] : قصاص [ و برخى مسايل مربوط با آن ]

عمدىِ دست ، بريدنِ دست است از همان موضع كه جنايت وارد شده ؛ و قصاص بريدن پاها ، بريدن پاها است ؛ و هم‌چنين در جنايت چشم و گوش و دماغ و آلت و انگشتان ، حكم قصاص ، ثابت است . بدين معنا كه مَجنى عليه ، مىتواند قصاص كند ، يا مصالحه به ديه نمايد ، يا به كلّى عفو كند ؛ لكن در اعضايى كه قصاص آن انضباط نداشته ، منجر به خطر و تلف مىشود - مانند : شكستن استخوان ، يا فرو بردن كارد در جوف بدن ، و امثال آن - بايد ديهء جنايت ، گرفته شود .