نوشتارهاى فقهى (فارسى) — الصفحة ١١٢
حج
تأمين نيازهاى شخصى و ولايى او ، در اختيارش قرار گيرد ؛ و بر افراد جامعه ، واجب است در تصرّف آن‌ها از وى استجازه كنند و گر نه تصرّفشان حرام خواهد بود . و در حال غيبت امامِ اصل ، نوّاب عامّهء او متصدّى ادارهء آن خواهند بود .
تبصره
انفال ، عبارت است از : زمين‌هاى موات ، درياها و نهرهاى عظيم ، كنار درياها و نهرهاى بزرگ كه كسى متصرّف نشده ، قلّهء كوه‌ها و آنچه درخت و روييدنى در آن‌جا است در صورتى كه كسى حيازت « 1 » نكرده ، نيزارهاى غير شخصى ، جنگل‌ها ، داخل رودخانه‌ها ، معادنى كه جزو ملك شخصى مردم نباشد ، اراضىِ اقطاعى و اختصاصى شاهان و كشورداران غير اسلامى پس از شكست آنان و افتادن به دست مسلمين ، اجناس قيمتى و اختصاصى سران كشورهاى مزبور ، اعيان قيمتى و برگزيدهء غنايم جنگى كه مسلمين از كفّار به وسيلهء جنگ بدون اذن امام گرفته باشند ، مَاتَرَكِ اموال كسانى كه وارثى جز امام ندارند .
مسئلهء 4 . اصل پرداخت مالياتِ صدى بيست ، واجب اصلى ؛ و مراعات امور زير و غيره ، واجبات شرعى است :
1 . نيّت قربت .
2 . عدم تأخير از وقت مقرّر .
3 . تحويل دادن به حاكم ، يا مراعات اجازهء او در مصرف و در منتقل نمودن از محلّى به محلّ ديگر .
حج
حج
« حجّ » در لغت ، قصد و نيّت ؛ و در اصطلاح شرع ، نام مجموعهء اعمالى است كه خداوند در زمان و مكانى خاص و با شرايطى محدود بر افرادى از انسان‌ها واجب كرده [ است ] . اين مجموعه ، از نظر اسلام و از بُعد آثار مادّى و معنوى و مصالح فردى و
( 1 ) . مطبوع : « خيانت » .