نوشتارهاى فقهى (فارسى) — الصفحة ١٠٣

گناه يعنى چه ؟

جاهل به مسايل دينى را خلاف واقع بياموزد .

116 . راه دادن كفّار و يهود و نصارا در مساجد مسلمين ( عَلَى الأحوط ) .

117 . جلوگيرى از مازاد مقدار حاجت از آب‌هاى مباح .

118 . خوددارى از پرداخت حقوق مردم با قدرت به پرداخت آن .

119 . جاسوسى عليه مسلمين .

120 . استعمال دَف و نى و تار و طنبور و ويلون و پيانو و غيره از آلات طَرَب .

121 . هتك حرمت كعبهء معظّمه به هر گفتار و كردارى كه در نزد عرف ، بىاحترامى حساب شود .

122 . ترك احرام عمره و حجّ واجب كه سبب بطلان عمل شود .

123 . تراشيدن ريش و يا از ته زدن مو ، به طورىكه بشره پيدا شود عَلَى الأحوط .

124 . تسخير ارواح با ايمان و اجنّهء مؤمن .

125 . ترك يارى مظلومين در صورت قدرت .

126 . نفاق ، دو رويى ، [ و ] دو زبانى .

127 . آزار خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله به واسطهء انجام عمل‌هاى حرام و ترك عمل‌هاى واجب .

128 . مخالفت با رهبر شرعى مسلمين به واسطهء تخلّف از فرامين مولوى و قوانين كشورى .

129 . به دروغْ خواب ساختن و نقل كردن .

130 . گدايى بدون احتياج عَلَى الأحوط .

131 . اعمال صفت بُخل به ترك انفاقات واجبه .

132 . اعمال صفت حسد و اضرار بر مؤمنِ محسود به گفتار يا كردار .

133 . احتكار طعام و غير آن ، به شرايطى كه در فقه بيان شد .

134 . ناشزه شدن زن ؛ يعنى سرباز زدن از وظايف شرعى و قانونى خوب به سبب تمرّد .

135 . ناشزه شدن مرد ؛ به معناى تخلّف كردن از وظايف و حقوق زن كه اسلام بر او واجب كرده ، مانند : دادنِ نفقه و معاشرت به معروف .