نوشتارهاى فقهى (فارسى) — الصفحة ١٠٢
گناه يعنى چه ؟
98 . منّت گزاردن بعد از پرداختن صدقه .
99 . لعان ؛ يعنى كسى بدون علم ، به زنش بگويد : زنا كردى ؛ و يا اين بچّه كه آوردى ، از من نيست ؛ و در نزد حاكم ، به همديگر لعن كنند .
100 . آلوده كردنِ قرآن مجيد و مسجد و تربت امام حسين عليه السلام به نجاست ؛ و نَعوذُ باللَّه .
101 . ايجاد سببِ دشنام مردم به پدر خودش و مادرش از راه بدزبانى ، فحّاشى ، بد اخلاقى و غيره .
102 . خشم و عدم رضا به قضاى الهى .
103 . اعتراض به مقدّرات الهى .
104 . تضييع عيال ، به اين‌كه وظايف لازمهء آن‌ها را انجام ندهد و سبب انحرافات عقيدتى و اخلاقى و عملى آن‌ها شود و يا آن‌كه حقوق واجبهء آن‌ها را منع كند .
105 . دغلى و فريبكارى و كلاه‌بردارى .
106 . ترك حجاب براى بانوان و ظاهر نمودنِ مواضع زينت و آرايش خويش به نامحرم .
107 . همنشينى با اهل بدعت و فُسّاق با احتمال سوء اثر .
108 . فتوا دادن بدون علم .
109 . پيروى از متشابهات قرآن و سنّت ، بدون ارجاع به محكمات .
110 . اهانت به مقدّسات دينى .
111 . ترك كردن ختنه بعد از بلوغ براى كسى كه پدر و مادر در بچّگى انجام نداده [ اند ] .
112 . پوشيدن لباس شهرت .
113 . بداخلاقى ، به طورىكه سبب وقوع در حرام از جهت زيان و عمل و تضييع حقّ ديگران باشد .
114 . خوابيدن دو مرد عريان و يا دو زن عريان در زير يك لحاف ، در صورتى كه قوم و خويشِ هم - مانند پدر و پسر و يا مادر و دختر - نباشند و نيز ضرورت اقتضا نكند . و همچنين خوابيدن يك مرد و زن نامحرم در زير يك لحاف ، گرچه با لباس باشند .
115 . گمراه كردن كور ؛ بدين معنا كه نادانى را در مشورت ، راه خطا نشان دهد ؛ و يا