موازنهء اسلامى بين دنيا و آخرت (فارسى) — الصفحة ٣٦
( 1 ) در اسلام به كسب مواهب دنيوى و مادّى امر شده است
معذور خواهى بود ؟
مردى كه خداوند به او مال فراوان عنايت كند و او همه‌ى آن را به ديگران ببخشد ، آنگاه دعا كند پروردگارا به من روزى بده ، كه خداوند مىفرمايد : آيا به تو روزى فراوان ندادم ، چرا در آن همچنانكه به تو فرمان داده‌ام ميانه‌روى نكردى و چرا اسراف نمودى در حالى كه ترا از اسراف نهى كرده‌ام ؟
و مردى كه براى قطع رحم ( بر بدن رشته خويشاوندى با وابستگان خود ) دعا كند . « 1 »
ازاين‌روايت ترغيب به كسب‌وكار و جستجوى روزى و اكتفا نكردن به دعا ، استفاده مىشود .
57 - امام صادق عليه السلام فرمود : من مردى را كه دهان به سوى پروردگار خويش مىگشايد و مىگويد به من روزى بده و جتسجوى روزى را وا مىگذارد ، دشمن مىدارم . « 2 »
از اين حديث در مىيابيم كه ترك طلب روزى و اكتفا كردن به دعا ، خطا و مورد دشمنى شارع است .
58 - « عمر بن يزيد » از امام صادق عليه السلام نقل مىكند كه فرمود : من براى نيازى كه خداوند در مورد آن مرا كفايت فرموده بر مركب خود سوار مىشوم ( و بيرون مىآيم ) ، و اين كار جز براى آن نيست كه مىخواهم خداوند مرا ببيند كه در طلب حلال در آفتاب نيمروز بيرون آمده‌ام . آيا گفتار خداى عزيز و جليل را نشنيده‌يى كه مىفرمايد : « فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ
( 1 ) وسائل ج 12 ص 14 به نقل از كافى ( 2 ) وسائل 12 / 14 به نقل از كافى و فقيه و تهذيب