موازنهء اسلامى بين دنيا و آخرت (فارسى) — الصفحة ٢٤٦
( 10 ) دنيا هنگامى كه كمك براى امور آخرت باشد پسنديده و ممدوح است
عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ - و اموال و فرزندانتان نيست كه شما را نزد ما مقرّب مىسازد ، مگر كسىكه ايمان آورد و كار شايسته كند كه براى ايشان به جهت آنچه انجام داده‌اند پاداش دو برابر خواهد بود و آنان در غرفه‌هاى ( بهشت ) آسوده و ايمنند » « 1 »
34 - « عمرو بن جميع » مىگويد از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : خيرى نيست در كسىكه گردآورى مال از راه حلال را دوست نداشته باشد تا با آن آبروى خويش حفظ كند و قرضش را بپردازد و به خويشاوندش رسيدگى نمايد . « 2 »
35 - مردى به امام صادق عليه السلام عرض كرد : به خدا سوگند ما طالب دنيائيم و دوست داريم كه به ما داده شود ، امام فرمود : دوست دارى با آنچه كنى ؟
عرض كرد : با آن خودم و خانواده‌ام را تأمين نمايم وصله‌ى رحم كنم و صدقه بدهم و حج و عمره بجاى آورم .
فرمود : اين طلب دنيا نيست ، طلب آخرت است . « 3 »
اين روايت از بهترين روايات در اين موضوع و شرح‌دهنده‌ى روايات سرزنش و ستايش دنيا است و بر آنها حكومت دارد و جلوى آنها قرار مىگيرد ، و گوياى آنست كه : طلب دنيا اگر براى منظور پسنديده و شرعى باشد طلب دنيا نيست و طلب آخرت محسوب مىشود .
( 1 ) - بحار 103 / 2 به نقل از « تفسير قمى » . و آيه در سوره‌ى سبا آيه‌ى 37 است . ( 2 ) - وسائل 12 / 19 به نقل از « كافى » و « فقيه » و « ثواب الاعمال » و « تهذيب » . ( 3 ) - وسائل 12 / 19 به نقل از « كافى » و « تهذيب » .