موازنهء اسلامى بين دنيا و آخرت (فارسى) — الصفحة ٢٤١
( 10 ) دنيا هنگامى كه كمك براى امور آخرت باشد پسنديده و ممدوح است
آخرت سراى اقامت است ، پس از محلّ عبورتان براى محلّ اقامتتان توشه بگيريد . . . در آن آزمايش مىشويد و براى غير آن آفريده شده‌ايد . « 1 »
13 - آماده‌ى سفر شويد خدا رحمتتان كند كه مسلما در ميانتان به كوچيدن ندا داده‌اند ( رحلت از دنيا سرنوشت حتمى شماست ) ، و تمايل به دنيا را كم كنيد و با توشه‌ى شايسته‌يى كه نزد شماست به دنيا پشت كرده برويد . . . « 2 »
14 - بر شما باد جدّيت و كوشش . . . و توشه‌گيرى در سراى توشه . و زندگانى دنيا شما را نفريبد آنچنانكه افراد پيش از شما را فريفت . . « 3 »
15 - نبايد برترين چيزى كه براى خود از دنيايت بدست مىآورى رسيدن به لذّتى يا فرو نشاندن خشمى باشد ، بلكه بايد ميراندن باطلى يا زنده كردن حقى باشد . « 4 »
16 - و بايد شادمانى تو به آنچه از پيش فرستاده‌يى ( اعمال صالح ) باشد و تأسفت بر آنچه پس از خويش وا گذاشته‌يى . « 5 »
17 - بايد مرد از خود براى خود توشه بگيرد . . . و از فانى براى باقى و از آنچه از دست مىرود براى آنچه جاويد است . « 6 »
18 - بزرگى اين خانه را در دنيا مىخواهى چه كنى . . . و آرى اگر بخواهى با آن به ( بهره‌هاى ) آخرت برسى ، در آن ميهمان را پذيرايى و به خويشان نيكى و رسيدگى كن ، در اين صورت با
( 1 ) - نهج البلاغه 2 / 209 ( 2 ) - نهج البلاغه 2 / 209 ( 3 ) - نهج البلاغه 2 / 251 ( 4 ) - نهج البلاغه 3 / 139 ( 5 ) - نهج البلاغه 3 / 139 ( 6 ) - نهج البلاغه 2 / 257