موازنهء اسلامى بين دنيا و آخرت (فارسى) — الصفحة ٢٣٩
( 10 ) دنيا هنگامى كه كمك براى امور آخرت باشد پسنديده و ممدوح است
وجه دلالت اين آيات بر منظور ما آنست كه چون « انفاق » و « زكات » و « قرض » پسنديده و ممدوح است بنابراين آنچه اين كارها متوقف بر آن مىباشد يعنى « مال » نيز پسنديده و ممدوح خواهد بود ، زيرا وجود مال هرچند از قبيل « شرط وجوب » است نه « شرط واجب » - و به همين جهت تحصيل مال براى آنكه به حدّ نصاب برسد وز كات آن را بپردازد واجب نيست‌در عين حال از مطلوب بودن زكات ، مطلوب بودن مال نيز در صورتى كه در راه خدا انفاق شود ، استفاده مىشود . و بنابراين دليل مطلوب بودن هر كار شايسته‌يى كه متوقف بر وجود مال باشد ، مانند ساختن مسجدها و مدرسه‌ها و خيابانها و راهها و انجام حج و بر پا داشتن شعائر دينى و غير اينها ، بر مطلوب بودن تحصيل مال دلالت دارد .
* * * و امّا روايات :
1 - امير مؤمنان على عليه السلام فرمود : دنيا براى غير دنيا آفريده شده نه براى خود دنيا ( خودش هدف نيست ) . « 1 »
2 - دنيا سراى عبور است نه سراى اقامت ، و مردم در آن دو گونه‌اند ، يكى آنكه خود را در آن فروخت و به هلاكت افكند ، و ديگرى آنكه خود را خريد و آزاد ساخت . « 2 »
3 - دنيا براى كسىكه از آن توشه بگيرد سراى ثروت و بىنيازى است . « 3 »
4 - و بدانكه تو براى آخرت آفريده شدى نه براى دنيا . « 4 »
( 1 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 262 ( 2 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 182 ( 3 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 181 ( 4 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 54