موازنهء اسلامى بين دنيا و آخرت (فارسى) — الصفحة ١٥٩
( 7 ) دنيا متاعى « 1 » است و رو گرداندن از آن پسنديده است
نيست كه چيزى به برادر مؤمن بفروشى و سود بگيرى . « 1 »
اين روايات چنان كه آشكار است تا حدودى بر سود گرفتن قيد وارد مىسازد . م 54 - رسول خدا صلّى الله عليه و آله از كسب و عرضه‌ى متاع ميان طلوع سپيده‌ى صبح تا طلوع آفتاب نهى فرمودند . « 2 »
55 - « هاشم صيدنانى » مىگويد از امام صادق عليه السلام در مورد كالا و متاع پرسيدم ، فرمود :
آرى نزد هيچكس متاع و كالايى نيست جز آنكه خداوند كسى را كه به او سود دهد بر مىانگيزد ، پس اگر نپذيرد او را منصرف و به سوى غير او مىفرستد ، زيرا ( نپذيرفتن او ) ردّى بر خداى عزيز و جليل است . « 3 »
ازاين‌روايت استفاده مىشود كه نگهداشتن كالا به طمع سود بيشتر سزاوار نيست و شايسته است كالا را به اوّلين كسىكه خريدار آنست بفروشد .
56 - امير مؤمنان على عليه السلام فرمود : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بر مردى گذشت كه كالايى با او بود و مىخواست بفروشد ، فرمود : بر تو باد كه در اوّل بازار ( هر مشترى آن را خواست ) بفروشى ( و به طمع سود بيشتر مشترى را ردّ نكنى ) . « 4 »
احتمالا اين روايت در مضمون نظير روايت قبلى است .
57 - « حسين بن يسار » از مردى روايت مىكند كه
( 1 ) - وسائل ج 12 ص 294 به نقل از « فقيه » و « تهذيب » و « استبصار » . ( 2 ) - وسائل ج 12 ص 295 به نقل از « كافى » و « فقيه » و « تهذيب » . ( 3 ) - وسائل ج 12 ص 296 به نقل از « كافى » و « تهذيب » . ( 4 ) - وسائل ج 12 ص 296 به نقل از « فقيه » .