موازنهء اسلامى بين دنيا و آخرت (فارسى) — الصفحة ١٠٥

( 8 ) گاهى محروم شدن از مواهب دنيوى ، عذاب وكيفرى بر زشتيها و گناهان و ناسپاسى نعمتهاست .

آن هستيم استدلال تمامى نيست .

4 - « وَ كَذلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضاً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ - و اين‌چنين برخى ستمكاران را بر برخى ديگر سرپرست و فرمانروا مىسازيم به جهت آنچه انجام مىدادند » « 1 »

5 - « وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ - و اگر مردم آباديها ايمان مىآوردند و تقوى مىورزيدند البته بركاتى از آسمان و زمين بر آنان مىگشوديم ، ولى تكذيب كردند پس به جهت آنچه انجام مىدادند آنان را فرو گرفتمى » « 2 »

مراد از « بركات آسمان » فوايد حاصله از نزول باران و غير آن است و « بركات زمين » نباتاتو محصولاتى است كه از زمين مىرويد ، و منظور از « اخذ و فرو گرفتن » جلوگيرى از اين بركات آسمانى و زمينى است نه هلاك كردن مردم ، و اين معنا از مقابله‌ى « اخذ » با « فتح » در آيه برمىآيد .

6 - « وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ - و قطعا خاندان فرعون را بقحطى و كمبود محصولات فرو گرفتيم شايد متذكّر شوند » « 3 »

از اين آيه استفاده مىشود كه مبتلا شدن آنان به قحطى و خشكسالى و كمبود محصولات‌و به عبارت ديگر سلب دنيا از

( 1 ) - سوره‌ى انعام آيه‌ى 127 ( 2 ) - سوره‌ى اعراف آيه‌ى 96 ( 3 ) - سوره‌ى اعراف آيه‌ى 130