موازنهء اسلامى بين دنيا و آخرت (فارسى) — الصفحة ١٠٣
( 8 ) گاهى محروم شدن از مواهب دنيوى ، عذاب وكيفرى بر زشتيها و گناهان و ناسپاسى نعمتهاست .
بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ - هر كجا باشند خوارى و ذلّت بر آنان زده شده مگر به وسيله و عهدى از جانب خدا و يا وسيله و عهدى از سوى مردم ، و به غضبى از خدا دچار شدند و فقر و بينوائى بر آنان زده شد ، اين براى آنست كه به آيات خدا كفر مىورزيدند و پيامبران را بناحق مىكشتند و براى آنكه نافرمانى كردند و متجاوز بودند » « 1 »
امّا اگر بگوييم مراد از « ذلّت و خوارى » بدست خود و با حقارت جزيه دادن است « حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ « 2 » و مراد از « مسكنت و بىنوائى » تظاهر به فقر است كه آنان خود را فقير نشان مىدهند اگرچه ثروتمند باشند ، و ديده شده گاهى ثروتمند از آنان ظاهرى پريشان دارد از ترس آنكه جزيه‌ى او اضافه نشود ، در اين صورت استدلال به اين آيه در مورد مدّعاى ما صحيح نخواهد بود .
2 - « وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً - و بايد بترسند آنان كه اگر پس از خود فرزندان ناتوان بر جاى گذارند براى آنان بيمناكند پس بايد از خدا بپرهيزند و گفتارى درست بگويند » « 3 »
اگر « امر » در اين آيه مربوط به سرپرست مال يتيم باشد كه او را به اداى امانت و حفظ ان تكليف مىكند و از عاقبت بد
( 1 ) - سوره‌ى آل عمران آيه‌ى 112 ( 2 ) - سوره‌ى توبه آيه‌ى 29 ( 3 ) - سوره‌ى نساء آيه‌ى 9