نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٨٤

امّت : الامّة

سه چيز همراه امت من است : بدگمانى و حسد و تفأل . پس هنگامى كه گمان بد كردى ، گمان خود را محقق نساز و هنگامى كه حسد بردى ، از خدا آمرزش بخواه و هنگامى كه تفأل زدى ، به آن ترتيب اثر نده و به كار خود ادامه بده .

386 . صلاح أوّل هذه الأمّة بالزّهد و اليقين و يهلك آخرها بالبخل و الأمل .

صلاح پيشينيان اين امت ، به زهد و ايمان است و متأخرانش با بخل و آرزوى دراز هلاك مىشوند .

387 . ليغشينّ أمّتي من بعدي فتن كقطع اللّيل المظلم ، يصبح الرّجل فيها مؤمنا و يمسي كافرا ، يبيع أقوام دينهم بعرض من الدّنيا قليل .

پس از من امتم را فتنه‌هايى مانند پاره‌هاى شب تاريك ، در بر خواهند گرفت كه در اثناى آن‌ها مرد به هنگام صبح ، مؤمن است و شامگاه كافر مىشود و برخى دينشان را به مالى ناچيز از دنيا مىفروشند .

388 . عذاب هذه الأمّة جعل بأيديها في دنياها .

عذاب اين امت ، به دست خودشان ، در دنيايشان قرار داده شده است .

389 . لن يجمع اللّه تعالى على هذه الأمّة سيفين : سيفا منها و سيفا من عدوّها .

خداوند دو شمشير را با هم بر اين امت جمع نمىكند : شمشيرى از خودشان و شمشيرى از دشمن .

390 . لا تزال طائفة من أمّتي على الحقّ ظاهرين حتّى يأتى أمر اللّه .

همواره گروهى از امت من بر حق استوار باشند تا آن‌كه فرمان خدا برسد .

391 . مثل أمّتي مثل المطر لا يدرى أوّله خير أم آخره .