نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٧٤

اطعام : الإطعام

خداوند براى يك لقمه نان و يك مشت خرما و مانند آن ، كه به نيازمندى سود برساند ، سه نفر را به بهشت مىبرد : صاحب خانه كه به دادن آن فرمان مىدهد و زنى كه آن را آماده مىكند و خادمى كه آن را به نيازمند مىدهد .

338 . عليك بحسن الكلام و بذل الطّعام .

بر تو باد نيكو سخن گفتن و اطعام كردن .

339 . لأن اطعم أخا في اللّه مسلما لقمة أحبّ اليّ من أن أتصدّق بدرهم و لإن أعطي أخا في اللّه مسلما درهما أحبّ اليّ من أن أتصدّق بعشرة و لإن اعطيه عشرة احبّ اليّ من ان اعتق رقبة .

اين كه در راه خدا لقمه‌اى را به برادر مسلمانى بخورانم ، نزد من محبوب‌تر است از اين كه درهمى صدقه بدهم و اين كه در راه خدا درهمى به بندهء مسلمانى ببخشم ، نزد من دوست داشتنىتر است از آن كه ده درهم صدقه بدهم و اين كه ده درهم ببخشم ، نزد من محبوب‌تر است از اين بنده‌اى را آزاد كنم .

340 . ما من عمل أفضل من اشباع كبد جائع .

هيچ كارى والاتر از سير كردن شكم گرسنه‌اى نيست .

341 . من اطعم مسلما جائعا أطعمه اللّه من ثمار الجنّة .

هر كس به مسلمان گرسنه‌اى غذا بدهد ، خدا از ميوه‌هاى بهشت به او مىخوراند .

342 . من موجبات المغفرة اطعام المسلم السّغبان .

از اسباب آمرزيده شدن ، غذا دادن به مسلمان گرسنه است .