نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٦٦

استغفار : الاستغفار

برهاند ، به دست نخواهد آورد و دين شخص ، پايدارى نيابد تا آن كه عقل وى استقامت يابد .

استغفار : الاستغفار

استغفار : الاستغفار

294 . انّ الشّيطان قال و عزّتك يا ربّ لا أبرح أغوي عبادك ما دامت أرواحهم في أجسادهم . فقال الرّبّ : و عزّتي و جلالي لا أزال أغفر لهم ما استغفروني .

شيطان گفت : پروردگارا ! به عزت تو سوگند كه تا آن هنگام كه روح بندگانت در تنشان است ، پيوسته آنان را گمراه مىكنم . خداوند گفت : به عزت و جلالم سوگند كه تا وقتى از من بخشش طلبند ، همواره آنان را مىبخشم .

295 . ألإستغفار ممحاة للذّنوب .

استغفار محو كنندهء گناهان است .

296 . انّ العبد اذا أخطأ خطيئة نكتت في قلبه نكتة سوداء فان هو نزع و استغفر و تاب صقل قلبه و ان عاد زيد فيها حتّى تعلو على قلبه و هو الرّان الّذي ذكر اللّه تعالى ( كلّا بل ران على قلوبهم ما كانوا يكسبون ) .

هنگامى كه بنده گناهى مىكند ، نقطهء سياهى در دل او پديد مىآيد . اگر دل از گناه بكند و بخشش بخواهد و توبه كند ، دلش صاف مىشود و اگر گناهى ديگر كند ، نقطهء سياه افزون مىشود تا همهء دل را فرا مىگيرد و اين ، همان چيرگى گناه است كه خداوند مىفرمايد : « نه ، بلكه گناهشان بر دل‌هايشان چيره شد » .

297 . لا كبيرة مع استغفار و لا صغيرة مع اصرار .