نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٦٢
ازدواج : الزّواج
هر كس ازدواج كند ، نيمى از ايمان خود را كامل كرده است . پس ، از خدا براى نيمهء ديگر بترسد .
276 . من زرقه اللّه امرأة صالحة فقد أعانه على شطر دينه فليتّق اللّه في الشّطر الباقي .
كسى كه خداوند به او زنى پارسا دهد ، وى را بر حفظ نيمى از دينش يارى كرده است و بايد براى نيمهء ديگر آن از خدا بترسد .
277 . أيّما شابّ تزوّج في حداثة سنّه عجّ شيطانه : يا ويله عصم منّي دينه .
هر جوانى كه در آغاز جوانى ازدواج كند ، شيطان وى بانگ بر مىآورد : واى بر او ! دين خود را از دستبرد من حفظ كرد .
278 . ثلاث من فعلهنّ ثقة باللّه و احتسابا كان حقّا على اللّه تعالى أن يعينه و أن يبارك له : من سعى في فكاك رقبته ثقة باللّه و احتسابا كان حقّا على اللّه تعالى أن يعينه و أن يبارك له و من تزوّج ثقة باللّه و احتسابا كان حقّا على اللّه أن يعينه و أن يبارك له و من أحيا أرضا ميتة ثقة باللّه و احتسابا حقّا على اللّه تعالى أن يعينه و أ يبارك له .
هر كس سه كار را به اعتماد خدا و به انتظار ثواب انجام دهد ، بر خدا است كه وى را يارى كند و او را بركت دهد :
كسى كه براى آزاد ساختن خود ، به اعتماد خدا و به اميد ثواب بكوشد ، بر خدا لازم است كه وى را يارى كند و به او بركت دهد .
كسى كه به اعتماد خدا و به اميد ثواب ، ازدواج كند ، بر خدا است كه وى را يارى كند و به او بركت دهد .