نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٦١٦

ميت : الميّت

ميت : الميّت

ميت : الميّت

3055 . أذكروا محاسن موتاكم و كفّوا عن مساويهم .

از نيكىهاى مرده‌هاى خود ياد كنيد و از بدىهاى آنان چشم بپوشيد .

3056 . اذا مات صاحبكم فدعوه لا تقعوا فيه .

كسى كه مىميرد ، او را رها كنيد و از وى بد نگوييد .

3057 . انّ الميّت اذا دفن سمع خفق نعالهم اذا ولّو عنه منصرفين .

وقتى مرده به خاك سپرده مىشود ، صداى كفش‌هاى كسانى را كه از نزد او باز مىگردند مىشنود .

3058 . انّ الميّت يعرف من يحمله و من يغسله و من يدلّيه في قبره .

مرده كسى را كه حملش مىكند و كسى را كه غسلش مىدهد و كسى را كه او را در قبر مىگذارد ، مىشناسد .

3059 . سابّ الموتى كالمشرف على الهلكة .

دشنام گويى به مردگان مانند كسى است كه در معرض هلاكت است .

3060 . لا تسبّوا الأموات فانّهم قد أفضوا الى ما قدّموا .

به مردگان دشنام ندهيد ؛ زيرا آنان به آن‌چه از پيش فرستاده‌ايد ، رسيده‌اند .

3061 . من مات على شىء بعثه اللّه عليه .

هر كس در هر حالى كه بميرد ، خداوند او را به همان حال بر مىانگيزد .

3062 . ألميّت يعذّب في قبره بما يناح عليه .

مرده در قبر خود ، از ناله و فريادى كه بر او مىكنند ، معذب مىشود .