نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٥٧٧

گناه : الذّنب

2846 . لو أنّ العباد لم يذنبوا لخلق اللّه خلقا يذنبون ثمّ يغفر لهم و هو الغفور الرّحيم .

اگر بندگان گناه نمىكردند ، خداوند گروهى را مىآفريد تا گناه كنند و او آنان را ببخشد ، كه او بخشنده و مهربان است .

2847 . من أذنب ذنبا فعلم أنّ له ربّا ان شاء غفر له و ان شاء عذّبه كان حقّا على اللّه أن يغفر له .

هر كس مرتكب گناهى شود و بداند كه پروردگارى دارد كه اگر بخواهد ، گناهش را مىبخشد و اگر بخواهد ، كيفرش مىدهد ، بر خداوند است كه از او در گذرد .

2848 . من أذنب ذنبا فعلم أنّ اللّه قد اطّلع عليه غفر له و ان لم يستغفر .

هر كس مرتكب گناهى شود و بداند كه خداوند ناظر وى بوده است ، خدا او را مىبخشد ، حتى اگر آمرزش نخواهد .

2849 . من حضر معصية فكرهها فكأنّما غاب عنها و من غاب عنها فرضيها فكأنّه حضرها .

هر كس شاهد ارتكاب گناهى باشد و از آن نفرت داشته باشد ، مانند آن است كه در آن هنگام غايب بوده است . و هر كس از ارتكاب گناهى كه در غياب او كرده‌اند ، خشنود باشد ، مانند آن است كه شاهد آن بوده است .