نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٥٥٢

قرض : القرض

- أن يموت الرّجل و عليه دين لا يدع له قضاء .

پس از گناهان كبيره ، كه خداوند از آن‌ها نهى كرده است ، بزرگ‌ترين گناه ، آن است كه انسان بميرد و قرضى داشته باشد و چيزى براى اداى آن باقى نگذارد .

2731 . انّ اللّه تعالى مع الدّائن حتّى يقضى دينه ما لم يكن دينه فيما يكره اللّه .

خداى متعال ياور انسان قرض دار است تا قرضش را بپردازد ، به شرط آن كه قرض او بر خلاف رضاى خدا نباشد .

2732 . خياركم أحسنكم قضاء للدّين .

بهترين شما كسى است كه قرضش را بهتر ادا كنند .

2733 . دخلت الجنّة فرأيت على بابها : ألصّدقة بعشرة و القرض بثمانية عشر فقلت يا جبريل كيف صارت الصّدقة بعشرة و القرض بثمانية عشر قال لأنّ الصّدقة تقع فى يد الغنىّ و الفقير و القرض لا يقع الّا فى يد من يحتاج اليه .

وارد بهشت شدم و ديدم كه بر در آن نوشته است : پاداش صدقه ، ده برابر و پاداش قرض ، هيجده برابر است . گفتم : اى جبرئيل ! چگونه صدقه ده برابر و قرض هيجده برابر پاداش دارد ؟ گفت : زيرا صدقه به دست بىنياز و نيازمند مىافتد و قرض ، تنها به دست نيازمند مىرسد .

2734 . ألدّين همّ باللّيل و مذلّة بالنّهار .

قرض اندوه شب و خوارى روز است .

2735 . ألدّين ينقص من الدّين و الحسب .

قرض از دين و بزرگى انسان مىكاهد .