نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٤٦٢
شهرت : الصّيت
شكر نعمت گفتن ، آشكار كردن آن است .
شوخى : المزاح
شوخى : المزاح
2301 . انّ اللّه لا يؤاخذ المزّاح الصّادق فى مزاحه .
خداوند شوخى كننده‌اى را كه در شوخى خود راست‌گو باشد ، بازخواست نمىكند .
2302 . لا تمزح فيذهب بهاؤك و لا تكذب فيذهب نورك .
شوخى نكن كه ارزشت از بين مىرود و دروغ نگو كه نورت از بين خواهد رفت .
شهرت : الصّيت
شهرت : الصّيت
2303 . ما من عبد الّا و له صيت فى السّماء فان كان صيّته فى السّماء حسنا وضع فى الأرض و ان كان صيته فى السّماء سيّئا وضع فى الأرض .
بنده‌اى نيست مگر آن كه در آسمان شهرتى دارد . پس اگر شهرتش در آسمان ، نيكو باشد ، همان را در زمين مىنهند و اگر شهرتش در آسمان بد باشد ، همان را در زمين مىنهند .
2304 . بحسب امرىء من الشّرّ أن يشار اليه بالاصابع فى دين أو دنيا الّا من عصمه اللّه .
براى بدى مرد ، همين بس كه در كار دين يا دنيا انگشت نما باشد ، مگر كسى