نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٤٥٤

شرك : الشّرك

2263 . انّ أخوف ما أخاف على أمّتي الإشراك باللّه أما انّي لست أقول يعبدون شمسا و لا قمرا و لا و ثنا و لكنّ أعمالا لغير اللّه و شهوة خفيّة .

بيش‌ترين چيزى كه براى امتم از آن بيم دارم ، شرك به خداوند است .

نمىگويم كه خورشيد و ماه و بت مىپرستند ؛ اما كارهايى را براى غير خداوند انجام مىدهند و گرفتار شهوت پنهانى مىشوند .

2264 . قال اللّه تعالى : أنا أغنى الشّركاء عن الشّرك و من عمل عملا أشرك فيه معى غيري تركته و شركه .

خداوند متعال مىفرمايد : من بىنيازترين شريكم و هر كس در عبادت خويش ، غير مرا با من شريك كند ، او را با شركش رها مىكنم .

2265 . لن يبتلى عبد بشىء أشدّ من الشّرك و لن يبتلى بشئ بعد الشّرك أشدّ من ذهاب بصره و لن يبتلى عبد بذهاب بصره فيصبر الّا غفر اللّه له .

براى بنده بلايى سخت‌تر از شرك نيست . و پس از شرك ، بلايى سخت‌تر از نابينايى نيست . و هر بنده‌اى كه به كورى دچار شود و صبر كند ، خداوند او را مىآمرزد .

2266 . كلّ ذنب عسى اللّه أن يغفره الّا من مات مشركا أو قتل مؤمنا متعمّدا .

خداوند هر گناهى را ممكن است ببخشد ، غير از گناه كسى را كه مشرك مرده است يا انسان مؤمنى را به عمد كشته باشد .

2267 . ألشّرك الخفيّ أن يعمل الرّجل لمكان الرّجل .

شرك نهان آن است كه مرد به علت حضور مردى ديگر ، عملى را انجام دهد .