نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٤٤١

سوگند : اليمين

2197 . انّما الحلف حنث أو ندم .

نتيجهء قسم ، شكستن آن يا پشيمانى است .

2198 . من كان حالفا فلا يحلف الّا باللّه .

هر كس قسم مىخورد ، تنها به خدا بخورد .

2199 . أجرؤكم على قسم الجدّ أجرؤكم على النّار .

با جرئت‌ترين شما در خوردن قسم جدى ، به جهنم نزديك‌تر است .

2200 . ثلاثة لا ينظر اللّه اليهم يوم القيامة و لا يزكّيهم و لهم عذاب أليم . أشمط زان و عائل مستكبر و رجل جعل اللّه بضاعته لا يشتري الّا بيمينه و يبيع الّا بيمينه .

خداوند در روز قيامت ، به سه گروه نمىنگرد و پاكشان نمىكند و براى آنان عذابى دردناك است : پير زناكار و فقير متكبر و مردى كه خدا را سرمايهء خود ساخته است و چيزى نمىخرد مگر با قسم يا چيزى نمىفروشد مگر با قسم .

2201 . ألحلف منفقة للسّلعة ممحقة للبركة .

قسم خوردن در معامله ، كالا را تمام و بركت را از بين مىبرد .

2202 . من حلف به غير اللّه فقد أشرك .

كسى كه به غير خدا قسم بخورد ، مشرك است .

2203 . أليمين الكاذبة منفقة للسّلعة ممحقة للكسب .

قسم دروغ ، كالا را نابود مىكند و كسب را از ميان ببرد .

2204 . أليمين على نيّة المستحلف .

قسم به نيت قسم خورنده بستگى دارد .