نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٤٢٢

سپاس گزارى ، ستايش : الحمد

را « خانهء سپاس گزارى » بگذاريد .

2093 . ليس أحد أحبّ اليه المدح من اللّه و لا أحد اكثر معاذير من اللّه .

هيچ كس بيش‌تر از خداوند ، ستايش را دوست ندارد و هيچ كس بيش‌تر از خداوند عذر پذير نيست .

2094 . حبّ الثّناء من النّاس يعمي و يصمّ .

دوست داشتن ستايش گرى مردم ، چشم را كور و گوش را كر مىكند .

2095 . ما أنعم اللّه على عبد نعمة فحمد اللّه عليها الّا كان ذلك الحمد أفضل من تلك النّعمة و ان عظمت .

وقتى خداوند به بنده‌اى نعمتى مىدهد و او خدا را براى آن مىستايد ، اين ستايش ، بهتر از آن نعمت است ، هر قدر كه نعمت بزرگ باشد .

2096 . من أولى معروفا فلم يجد جزاء الّا الثّناء فقد شكره و من كتمه فقد كفره .

هر كس كار نيكى را ببيند و پاداشى غير از ستايش ، براى آن نيابد ، شكر آن گذاشته است و هر كس آن را پنهان كند ، كفران آن كرده است .

2097 . من طلب محامد النّاس بمعاصى اللّه عاد حامده من النّاس ذامّا .

هر كس در پى ستايش مردم ، از راه نافرمانى خداوند باشد ، ستايش گرانش مذمت‌گر او خواهند شد .

2098 . ألمؤمن بخير على كلّ حال ، ينزع نفسه من بين جنبيه و هو يحمد اللّه .

انسان مؤمن همواره خوب است ، جانش گرفته مىشود و خدا را سپاس مىگويد .