نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٣٩٠

زنا : الزّنا

رأسه .

هر كس زنا كند يا شراب بنوشد ، خداوند ايمان او را مىبرد ؛ هم چنان كه انسان پيراهن از سر خود بيرون مىآورد .

1918 . من زنى زنى به .

هر كس زنا كند ، با بستگان او زنا مىشود .

1919 . من زنى بأمة لم يرها تزني جلده اللّه يوم القيمة بسوط من نار .

هر كس با كنيزى كه زنا كارى او را نديده است ، زنا كند ، در روز قيامت ، خداوند او را با تازيانهء آتشين مىزند .

1920 . المقيم على الزّنا كعابد وثن .

آن كس بر زنا اصرار كند ، مانند بت پرست است .

1921 . ولد الزّنا شرّ الثّلاثة اذا عمل به عمل أبويه .

اگر زنازاده زنا كند ، از پدر و مادرش بدتر است .

1922 . ايّاكم و الزّنا فانّ فيه أربع خصال : تذهب البهاء عن الوجه و تقطع الرّزق و تسخط الرّحمن و الخلود في النّار .

از زنا به دور باشيد ؛ زيرا در آن ، چهار ويژگى هست : رونق چهره را مىبرد و روزى را قطع مىكند و خدا را خشمگين مىسازد و سبب عذاب هميشگى مىشود .

1923 . اربع لا يدخل بيتا واحدة مها الّا خرب و لم يعمر بالبركة : الخيانة و السّرقة و شرب الخمر و الزّنا .