نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٣٦٨

رحم : الرّحمة

رحمت خدا صد جزء دارد . يك جزء آن را در ميان مردم تقسيم كرده است و نود و نه جزء را براى روز قيامت گذاشته است .

1807 . رحم اللّه عبدا قال خيرا فغنم أو سكت عن سوء فسلم .

رحمت خداوند بر بنده‌اى كه سخن نيكو بگويد و غنيمت ببرد يا از بد گفتن خاموش باشد و سالم بماند .

1808 . لو تعلمون قدر رحمة اللّه لاتّكلتم عليها .

اگر مقدار رحمت خداوند را مىدانستيد ، بر آن توكل مىكرديد .

1809 . ما خلق اللّه من شىء الّا و قد خلق له ما يغلبه و خلق رحمته تغلب غضبه .

خداوند چيزى را نيافريده مگر آن كه چيز ديگرى را براى غلبهء بر آن آفريده است و رحمت خود را نيز براى غلبه بر غضبش آفريده است .

1810 . انّ اللّه لا يرحم من عباده الّا الرّحماء .

خداوند فقط بر بندگان رحيمش رحم مىكند .

1811 . انّ اللّه خلق يوم خلق السّموات و الأرض مائة رحمة كلّ رحمة طباق ما بين السّماء و الأرض فجعل منها في الأرض رحمة فبها تعطف الوالدة على ولدها و الوحش و الطّير بعضها على بعض و أخّر تسعا و تسعين فاذا كان يوم القيامة أكملها بهذه الرّحمة .

خداوند در روز آفرينش آسمان‌ها و زمين ، صد رحمت را آفريد كه هر يك از آن‌ها ميان زمين و آسمان را پر مىكند . پس يكى از آن‌ها را در زمين قرار داد كه به سبب آن ، مادر به فرزندش مهربانى مىكند و وحوش و پرندگان با يكديگر