نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٣٦١

ذكر : الذّكر

1780 . خير العمل أن تفارق الدّنيا و لسانك رطب من ذكر اللّه .

بهترين كار اين است كه به هنگام جدا شدن از دنيا زبانت به ذكر خدا مشغول باشد .

1781 . ذاكر اللّه في الغافلين بمنزلة الصّابر في الفارّين .

به ياد خدا بودن در ميان غافلان ، مانند ثبات قدم داشتن در ميان فراريان از جنگ است .

1782 . ذاكر اللّه في الغافلين مثل الّذي يقاتل عن الفارّين و ذاكر اللّه في الغافلين كالمصباح في البيت المظلم و ذاكر اللّه في الغافلين كمثل الشّجرة الخضراء في وسط الشّجر الّذي قد تحاتّ من الصّريد و ذاكر اللّه في الغافلين يغفر اللّه مقعده من الجنّة و ذاكر اللّه في الغافلين يغفر اللّه بعدد كلّ فصيح و أعجم .

كسى كه در ميان غافلان ، به ياد خدا است ، مانند كسى است كه از فراريان جنگ دفاع كند . و كسى كه در ميان غافلان به ياد خدا باشد ، مانند چراغ در خانهء تاريك است . و كسى كه در ميان غافلان به ياد خدا است ، مانند درخت سبز است در ميان درختان خشك شده از سرما است . و كسى كه در ميان غافلان به ياد خدا است ، خدا جايگاهش در بهشت را به او نشان مىدهد / و كسى كه در ميان غافلان به ياد خدا است ، خدا به شمارهء هر زبان‌دار و گنگ ، گناهان او را مىآمرزد .

1783 . خير الذّكر الخفىّ و خير الرّزق ما يكفي .

بهترين ذكرها ذكر مخفى است و بهترين روزىها روزى كافى است .

1784 . علامة حبّ اللّه تعالى حبّ ذكر اللّه و علامة بغض اللّه بغض ذكر اللّه