نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٣٦٠

ذكر : الذّكر

1774 . انّ اللّه تعالى يقول أنا مع عبدي ما ذكرني و تحرّكت بي شفتاه .

خداوند متعال مىفرمايد : تا هنگامى كه بنده‌ام به ياد من است و لب‌هايش به نام من حركت مىكند ، با او هستم .

1775 . ثلاثة لا يردّ اللّه دعائهم : الذّاكر للّه كثيرا و المظلوم و الإمام المقسط .

خداوند دعاى سه نفر را رد نمىكند : كسى كه فراوان به ياد خدا است و ستم‌ديده و پيشواى عادل .

1776 . الذّكر اللّه شفاء القلوب .

به ياد خدا بودن ، شفاى قلب‌ها است .

1777 . ذكر خير من الصّدقة .

به ياد خدا بودن ، از صدقه دادن بهتر است .

1778 . انّ لكلّ ساع غاية و غاية ابن آدم الموت فعليكم بذكر اللّه فانّه يسهّلكم و يرغّبكم في الآخرة .

براى هر راه سپارى ، پايان راهى هست و پايان راه انسان ، مرگ است . پس بر شما باد به ياد خدا بودن كه ياد خدا كارها را آسان و شما را به آخرت راغب مىسازد .

1779 . قلب شاكر و لسان ذاكر و زوجة صالحة تعينك على أمر دنياك و دينك خير ما اكتنز النّاس .

دلى سپاس گو و زبانى ذكر گو و زنى صالح ، كه تو را در كار دنيا و دينت يارى كند ، بهترين ذخيره‌هاى مردمند .