نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٣٤٩

دنيا : الدّنيا

بهرهء هر يك از شما از اين دنيا مانند توشهء مسافر باشد .

1718 . لا يشغلوا قلوبكم بذكر الدّنيا .

قلب‌هايتان را به ياد دنيا مشغول نكنيد .

1719 . لا يزداد الأمر الّا شدّة و لا الدّنيا الّا ادبارا و لا النّاس الّا شحّا .

كارها غير از سختى نمىافزايند و دنيا جز به سوى ادبار نمىرود و مردم همواره بخيل‌تر مىشوند .

1720 . ما الدّنيا في الآخرة الّا كما يجعل أحدكم اصبعه السّبّابة فى اليمّ فلينظر بم يرجع .

دنيا نسبت به آخرت ، مانند آن است كه يكى از شما انگشت سبّابهء خود را در دريا بگذارد ، پس بنگرد كه از دريا چه اندازه بر مىدارد .

1721 . ما أخذت الدّنيا من الآخرة الّا كما أخذ المخيط غرس في البحر من مائه .

دنيا آن اندازه از آخرت قدر گرفته است كه سوزنى را در دريا فرو كنند و از آب آن برگيرد .

1722 . ما زويت الدّنيا عن أحد الّا كانت خيرا له .

دنيا را از كسى نمىگيرند مگر آن كه خير او در آن است .

1723 . مثل هذه الدّنيا مثل ثوب شقّ من أوّله الى آخره فبقى متعلّقا بخيط في آخره فيوشك ذلك الخيط أن ينقطع .

مثل اين دنيا مانند جامه‌اى است كه سراسر آن دريده شده و آخر آن به نخى آويخته است و نزديك است كه آن نخ هم پاره شود .