نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٣٤

آمرزش : المغفرة

آمرزش : المغفرة

آمرزش : المغفرة

114 . انّ من موجبات المغفرة بذل السّلام و حسن الكلام .

از اسباب آمرزش ، سلام كردن و خوب سخن گفتن است .

115 . إنّ من موجبات المغفرة ادخال السّرور على أخيك المؤمن .

از اسباب آمرزش ، خرسند ساختن برادر مؤمن خود است .

116 . حقيق بالمرء أن يكون له مجالس يخلو فيها و يذكر ذنوبه فيستغفر اللّه منها .

شايسته است كه انسان گاهى خلوت كند و گناهان خود را به ياد آورد و از خدا آمرزش بخواهد .

117 . قال اللّه تعالى :

من علم أنّي ذو قدرة على مغفرة الذّنوب غفرت له و لا أبالي ما لم يشرك لي شيئا

. خداوند متعال مىفرمايد : هر كس كه بداند كه من قدرت آمرزش گناهان را دارم ، او را مىآمرزم و تا زمانى كه چيزى را شريك من نسازد ، از اين كار ابايى ندارم .

118 . لو أنّ العباد لم يذنبوا لخلق اللّه خلقا يذنبون ثمّ يغفر لهم و هو الغفور الرّحيم .

اگر بندگان گناه نمىكردند ، خدا گروهى را مىآفريد كه گناه كنند تا آنان را بيامرزد ؛ زيرا او آمرزنده و رحيم است .

119 . ما علم اللّه من عبد ندامة على ذنب الّا غفر له قبل أن يستغفره .

آن‌گاه كه خداوند پشيمانى بنده‌اى از گناهى را بداند ، پيش از آن كه او آمرزش بخواهد ، وى را مىآمرزد .