نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٣٠٦

خيانت : الخيانة

خيانت : الخيانة

خيانت : الخيانة

1496 . كبرت خيانة أن تحدّث أخاك حديثا هو لك به مصدق و أنت له كاذب .

اين كه به برادرت سخنى بگويى كه تو را راست گو بپندارد در حالى كه دروغ گو هستى ، خيانتى بزرگ است .

1497 . اذا أراد اللّه بقوم نماء رزقهم السّماحة و العفاف و اذا أراد بقوم انقطاعا فتح عليهم باب الخيانة .

هنگامى كه خداوند براى گروهى ، بزرگى بخواهد ، آنان را صاحب عفت و گذشت مىكند و اگر بخواهد گروهى را منقرض كند ، در خيانت را به روى آنان مىگشايد .

1498 . تناصحوا في العلم و لا يكتم بعضكم بعضا فانّ الخيانة في العلم أشدّ من الخيانة في المال .

در علم آموزى ، خير خواه يكديگر باشيد و دانش خود را از هم پوشيده نداريد كه خيانت در علم ، از خيانت در مال ، بدتر است .

1499 . اذا ظهرت الفاحشة كانت الرّجفة و اذا جار الحكّام قلّ المطر و اذا غدر بأهل الذّمّة ظهر العدوّ .

هنگامى كه زنا رواج يابد ، زلزله پيدا مىشود و وقتى كه حاكمان ستم كنند ، باران كم مىشود و وقتى كه به اهل ذمه خيانت شود ، دشمنان پديدار مىشوند .

1500 . انّ الرّجل لا يزال في صحّة رأيه ما نصح لمستشيره ، فاذا غشّ مستشيره سلبه اللّه تعالى صحّة رأيه .