نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٢٩٨

خنده : الضّحك

مىكشاند و بدكارى او را به جهنم مىرساند . راستى انسان را به سوى نيكوكارى مىبرد و نيكوكارى او را به بهشت مىرساند .

1454 . عدة المؤمن دين ، وعدة المؤمن كأخذ باليد .

وعدهء مؤمن ، دين است و وعدهء مؤمن ، مانند تسليم كردن است .

1455 . و أى المؤمن حقّ واجب .

وعدهء مؤمن ، حقى واجب است .

1456 . ليس للدّين روّاد الّا القضاء و الوفاء و الحمد .

براى دين ، طلايه‌دارى نيست ، مگر وظيفه شناسى و وفا و سپاس .

خنده : الضّحك

خنده : الضّحك

1457 . الضّحك ضحكان ضحك يحبّه اللّه و ضحك يمقته اللّه فأمّا الضّحك الّذي يحبّه اللّه فالرّجل يكشر في وجه أخيه شوقا الى رؤيته ، و أمّا الضّحك الّذي يمقته اللّه تعالى فالرّجل يتكّلّم بالكلمة الجفاء و الباطل ليضحك أو يضحك يهوى بها في جهنّم سبعين خريفا .

خنده دو نوع است : خنده‌اى كه خداوند دوستش دارد و خنده‌اى كه خداوند دشمنش دارد . خنده‌اى كه خداوند دوست دارد ، آن است كه مرد به روى برادرش از شوق ديدار او لبخند بزند و اما خنده‌اى كه خداوند متعال آن را دشمن دارد ، خنده‌اى است كه مرد سخنى خشن و ناروا بگويد كه بخندد يا بخنداند و براى آن ، هفتاد پاييز در جهنم سرنگون شود .