نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٢٨٧

خداشناسى : ألمعرفة باللّه

1395 . انّك لا تدع شيئا اتّقاء اللّه الّا اعطاك اللّه خيرا منه .

از چيزى براى ترس از خداوند نمىگذرى ، مگر آن كه خدا بهتر از آن را به تو خواهد داد .

1396 . ثلاث من اوتيهنّ فقد اوتي مثل ما اوتي آل داود : ألعدل في الغضب و الرّضا و القصد في الفقر و الغنى و خشية اللّه تعالى في السّرّ و العلانية .

هر كس سه چيز داشته باشد ، همان دارد كه آل داود داشتند : اعتدال به هنگام خشم و رضا و ميانه روى هنگام نياز و بى نيازى و ترس از خدا در پنهان و آشكار .

1397 . عليك بتقوى اللّه عزّ و جلّ ما استطعت و اذكر اللّه عند كلّ حجر و شجر ، و اذا عملت سيّة فأحدث عندها توبة ، ألسّرّ بالسّرّ و العلانية بالعلانية .

بر تو باد تقواى الهى و خدا را نزد هر سنگ و درختى به ياد آور و اگر بدى كردى ، پس از آن ، توبه‌اى كن ، پنهانى در پنهان و آشكارا در آشكار .

1398 . سلوا اللّه كلّ شىء حتّى الشّسع فانّ اللّه ان لم ييسّره لم يتيسّر .

همه چيز را از خداوند بخواهيد ، حتى بند كفش را ، كه اگر خدا آن را ممكن نسازد ، به دست نخواهد آمد .

1399 . انّ اللّه تعالى لا يعذّب من عباده الّا المارد المتمرّد الّذي على اللّه و ابى ان تقول لا إله الّا اللّه .

خداوند بندگان خود را عذاب نمىكند ، مگر انسان مغرورى را كه از اطاعت خداوند سر بپيچد و از گفتن « لا إله الّا اللّه » امتناع كند .

1400 . انّ معافاة اللّه العبد في الدّنيا أن يستر عليه سيّئاته .