نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٢٧٢

حيا : الحياء

به تو سفارش مىكنم كه از خداوند ، آن‌گونه شرم كن كه از مردى پارسا از خويشان خود شرم مىكنى .

1315 . ألحياء خير كلّه .

شرم همه‌اش خير است .

1316 . الحياء شعبة من الإيمان .

شرم شاخه‌اى از ايمان است .

1317 . ألحياء لا يأتي الّا بخير .

از شرم جز خير نمىآيد .

1318 . ألحياء من الإيمان و الإيمان في الجنّة و البذاء من الجفاء و الجفاء في النّار .

شرم جزئى از ايمان است و نتيجهء ايمان ، بهشت است و بد زبانى جزئى از خشونت است و نتيجهء خشونت ، جهنم است .

1319 . ألحياء هو الدّين كلّه .

شرم همهء دين است .

1320 . الحياء و الإيمان قرنا جميعا فاذا رفع أحدهما رفع الآخر .

شرم و ايمان ، هم نشين يكديگرند . اگر يكى از ميان برود ، ديگرى نيز مىرود .

1321 . لو كان الحياء رجلا لكان رجلا صالحا .

اگر شرم ، مردى بود ، حتما مرد صالحى بود .

1322 . ما كان الفحش في شئ قطّ الّا شانه و لا كان الحياء في شئ قطّ الّا زانه .

بد زبانى در هر چه باشد ، آن را خوار مىسازد و شرم در هر چه باشد ، آن را