نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٢٥٦

نياز : الحاجة

انسان حاجتى را مىطلبد و خداوند براى مصلحتى ، حاجت او را برآورده نمىكند و او به ستم ، مردم را متهم مىسازد كه چه كسى حق مرا برد .

1231 . انّ للّه تعالى عبادا اختصّهم بحوائج النّاس ، يفزع النّاس اليهم فى حوائجهم أولئك الآمنون من عذاب اللّه .

براى خدا بندگانى هست كه آنان را خاص حاجت‌هاى مردم كرده است و مردم در نيازهايشان به آنان پناه مىبرند . آنان از عذاب الهى در امانند .

1232 . ألدّنانير و الدّراهم خواتيم اللّه فى أرضه من جإ بخاتم مولاه قضيت حاجته .

دينارها و درهم‌ها مهرهاى خداوند ، روى زمينند و هر كس مهر آقاى خويش را بياورد ، حاجتش برآورده مىشود .

1233 . لان أعين أخى المؤمن على حاجته أحبّ الىّ من صيام شهر و اعتكاف فى المسجد الحرام .

يارى كردن برادر مؤمن خود ، براى رفع حاجتش ، نزد من از يك ماه روزه گرفتن و اعتكاف كردن در مسجد الحرام ، محبوب‌تر است .

1234 . ما عظمت نعمة اللّه على عبد الّا اشتدّت عليه مؤنة النّاس فمن لم يحتمل تلك المؤنة للنّاس فقد عرض تلك النّعمة للزّوال .

هر گاه نعمت خداوند بر بنده‌اى بزرگ شود ، حاجت مردم به او نيز بيش‌تر مىشود و هر كس اين حاجات را تحمل نكند ، نعمتش را در معرض نابودى قرار داده است .

1235 . من كان فى حاجة أخيه كان اللّه فى حاجته .